Siang itu, Yuk Linda lagi duduk di teras rumah sambil nyemil kacang rebus, kipas-kipas pakai kalender bekas. Angin lesu, awan tipis, tapi panasnya minta ampun. Bukan cuma panas matahari di langit, tapi juga panas kabar dari pendopo Njomplang.
Mbok Semok, tetangga depan rumah, datang sambil bawa timun dua biji.
“Nduk, kok rasane akhir-akhir iki Njomplang panas pol yo? Padahal udan ora teko-teko. Kabar saking pendopo malah panas pol.”
Yuk Linda nyeletuk pelan,
“Yo piye Mbok, wong langit Njomplang saiki lagi dihuni dua matahari. Sing siji, Adipati Wariso, penguasa anyar sing durung setahun njagong di kursi empuk. Katanya mau bawa obor penyegaran biar punggawa-punggawa e lincah. Tapi obor itu kadang nyamber kursi sing ora disukani, sampe gosong.”
Mbok Semok langsung mencondongkan badan,
“Terus sing sijine sapa?”
“Lha iku, Patih Sepuh. Ora duwe mahkota, tapi hafal semua jalan tikus di istana. Tangane jarang ketok, tapi panasnya iso bikin padi di lumbung condong ke arahe. Kabare dia punya daftar nama sakti, sing bisa mindah jabatan orang sesukanya, tinggal gores pena.”
Njomplang sendiri mayoritas wargane petani. Hidupnya sederhana, tapi tahun iki malah diguncang kenaikan upeti sampai 300 persen bagi pemilik tanah
Padi yang belum dipanen sudah berasa direbut, tanah yang jadi tumpuan malah bikin keringat tambah asin.
“Lha iki, Mbok, di tengah rakyat masih ngos-ngosan mikir pupuk sama upeti, kabare Adipati Wariso lagi siap-siap mutasi punggawa e besar-besaran. Sampe posisi Patih Sepuh wae katanya terancam diganti. Yo, sing dimutasi bisa tambah panjang daftarnya…”
Mbok Semok ngakak hambar, lalu nyeletuk, “Emange Patih Sepuh biso digeser tah Nduk?, kabare dia masih sakti”.
“Piye gak sakti Mbok. Lah, Patih kok. Prediksiku sih susah digeser,” sambar Yuk Linda.
“Kok iso susah? Emang e jik akeh tah punggawa e sing mbuntut nang Patih,” tanya Mbok Semok macak pengamat.
“Pikir keri, Mbok.”
“Dua matahari kalo barengan mecungul, panasnya biso-biso rakyat yo gosong kabeh. Ndilalah petani kene saiki bukan cuma ngurus sawah, tapi juga kudu pinter-pinter nyelametin leher.”
Yuk Linda lalu memandang langit Njomplang yang redup di balik terik, lalu berkata lirih:
“Kadang, yang bikin silau itu bukan cahayanya, tapi kepentingan di baliknya.”
Lainnya:
- Geser-geser Tumenggung, Muncul Geng Jokripik
- Sepatu Glinding Siap Tanding, Aturannya Malah Bikin Pusing
- Parkir Kuda dan Sapi Rasa Emas
Penulis : Apriani Alva
Editor : Nury






